کتاب صوتی انگلیسی پین‌بال، ۱۹۷۳، اثر هاروکی موراکامی (از مجموعه‌ی موش)

وقتی زندگی به اندازه بازی پین‌بال بی‌معنی و جذاب است

راوی بیست و چند ساله، مترجمی مستقل است که روزهایش را با دوست عجیبش «موش» می‌گذراند. تنها دلخوشی او، پیدا کردن یک دستگاه پین‌بال قدیمی مدل «اسپیس‌شیپ» است که روزگاری رکوردش را زده بود. کتاب صوتی پین‌بال، ۱۹۷۳ (Pinball, 1973) دومین رمان کوتاه هاروکی موراکامی و ادامه «به آواز باد گوش بسپار» است. این داستان درباره وسواس، تنهایی و تلاش برای پیدا کردن معنا در چیزهای کوچک و مکانیکی است. شنیدن این کتاب، حس بازی کردن در یک کافه خلوت و تاریک را دارد.

جستجوی ماشینِ خاطره در انباری‌های فراموش‌شده

موراکامی با نثری که هنوز خام اما پر از ایده است، تنهاییِ نسلِ جوانِ ژاپن در دهه ۷۰ را توصیف می‌کند. راوی معتقد است که پین‌بال بازی کردن راهی برای فرار از واقعیت و رسیدن به خلوصی شبیه ذن است. کربی هیبورن با صدایی جوان و متفکرانه، حس نوستالژی و بی‌تفاوتیِ خاص راوی را به زیبایی اجرا می‌کند. داستان دو خط موازی دارد: جستجوی دستگاه پین‌بال و زندگیِ بی‌هدفِ موش. کتاب صوتی پین‌بال، ۱۹۷۳ مقدمه‌ای برای شاهکارهای بعدی موراکامی است؛ اثری که نشان می‌دهد چگونه می‌توان با اشیاء بی‌جان رابطه‌ای عاطفی برقرار کرد.

چرا شنیدن این اثر پیشنهاد می‌شود؟

• تکمیل سه‌گانه موش: قطعه دوم پازل برای کسانی که می‌خواهند سیر تحول موراکامی را دنبال کنند.
• تم نوستالژی: توصیفات دقیق از دستگاه‌های بازی قدیمی و فرهنگ پاپ دهه ۷۰.
• کوتاه و روان: رمانی که شنیدنش زمان زیادی نمی‌برد اما حس و حالش باقی می‌ماند.

این کتاب صوتی مناسب چه کسانی است؟

• طرفداران هاروکی موراکامی و ادبیات مدرن ژاپن.
• کسانی که از داستان‌های مینیمالیستی با تم تنهایی و وسواس لذت می‌برند.
• مخاطبانی که می‌خواهند با شنیدن این کتاب، به روزهای جوانی و بازی‌های آرکید برگردند.

درباره راوی و اجرا: کربی هیبورن با لحنی صمیمی و کمی مالیخولیایی، صدایِ درون‌گرایِ راوی را به شکلی باورپذیر و شنیدنی ارائه می‌دهد.

این جستجوی عجیب و نوستالژیک را برای لحظات خلوت بشنوید.